Łódzkie Warsztaty Operowe

 

Były pierwszą w Polsce tego rodzaju inicjatywą edukacyjną. Pomysłodawcą, twórcą i prowadzącym
był Sławomir Pietras – ówczesny dyrektor naczelny Teatru Wielkiego w Łodzi. To dzięki jego charyzmie, ogromnej wiedzy, pomysłowości i umiejętności łatwego kontaktu ze słuchaczem, w parze ze specyficznym poczuciem humoru, Warsztaty odniosły wielki sukces. Wpisały się na stałe do historii polskiego teatru operowego i baletowego, jako edukacja w formie lekkiej, łatwej i przyjemnej.
Odbywały się  raz w miesiącu w niedzielne przedpołudnia i już po pierwszych edycjach zdobyły wielką popularność  wśród nie tylko łódzkiej publiczności. Uczestnicy spotkań – każdorazowo poświęconych innemu tematowi – mieli okazję bezpośredniego kontaktu z Artystami, realizatorami, pracownikami technicznymi, poznawali teatr od wewnątrz, aktywnie uczestniczyli w tworzeniu tego swoistego spektaklu; wreszcie – mieli możliwość zadawania pytań także dziennikarzom i krytykom zasiadającym w tzw. loży prasowej.
Łódzkie Warsztaty Operowe miały swoje „powtórki” wyjazdowe  w Teatrze im. W. Bogusławskiego w Kaliszu.

 

sezon 1985/1986
I ŁWO
Tajemnice głosów.
II ŁWO
Aria , duet i ansamble.
III ŁWO
Wiedeń bez walca.
IV ŁWO
Kto się boi Picciniego?
V ŁWO
Jak zrobić Rigoletto?
sezon 1986/1987
VI ŁWO
Narodziny gwiazd.
VII ŁWO
O Petersburgu, Bierdiajewie i Damie pikowej
VIII ŁWO
Czy tu przyjmują do baletu?
IX ŁWO
Gdzie się podział chór Kozaków?
X ŁWO
Lekkomyślna siostra.
XI ŁWO
„Gioconda“ – nie mylić z Mona Lizą.
XII ŁWO
Operowy prima aprilis.
XIII ŁWO
Baletowy cud Johna Neumeiera.
XIV ŁWO
Stanisław Moniuszko czyli jak ratować nadszarpnięty patriotyzm.