Marian Woźniczko

Crew: Soliści

————

Od 1934 kształcił się w Szkole Muzycznej im. Mo­niuszki w Sosnowcu u E. Horbaczewskiej. Podczas okupacji niemieckiej był robotnikiem w kopalni w Niwce koło Sosnowca. Wywieziony na przymusowe roboty do Niemiec, pracował w kopalni w Buer-Gelsenkirchen, a po powrocie do Polski ponownie w Niwce. W styczniu 1945 występował w Śląskim Teatrze Muzycznym w Katowi­cach, a w czerwcu 1946 roku na zorganizowanym w Krakowie I Ogólnopolskim Konkursie Instrumentalno-Wokalnym zdobył I nagrodę i zo­stał zaangażowany do Opery Dolnośląskiej we Wrocławiu, gdzie debiutował partią Germonta w Traviacie Verdiego. W latach 1947-1954 występował w Operze w Poznaniu; śpiewał partie barytonowe, m.in.: Stanisława w Verbum nobile, tytułowego Rigoletta, Szczełkałowa w Borysie Godunowie, Jago w Otellu. W latach 1954-1961 był solistą Opery Warszawskiej, a od 1961 – Opery Łódzkiej, a później Teatru Wielkiego w Łodzi.

Najważniejsze  partie z repertuaru artysty to m.in.: Escamillo w Carmen, Scarpia w Tosce, Tonio w Pajacach, Fryde­ryk, w Lohengrinie, Miecznik w Strasznym dworze, Marceli w Cyganerii, Jochanaan w Salome i tytułowe – Eugeniusz Oniegin, Aleko, Don Juan, Henryk VI na łowach.

W 1973 rozpoczął pracę pedagogiczną w Łódzkiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej. Brał udział w licznych  koncertach radiowych i filharmonicznych. Uważany był przez krytyków muzycznych i publiczność za jednego z czołowych barytonów swojego pokolenia.